Eén, twee, drie, klop op de muur.
Het is allemaal klaar.
Ze is aan het spelen. We hebben het haar nog niet verteld.
Ze zal in haar nieuwe thuis gelukkig zijn. Maak je geen zorgen.
Zie u dan.
Je vrienden missen je erg, Laura.
Ik heb je.
HET WEESHUIS
Mammie.
Ik ga wel, het is mijn beurt.
Ik kom.
Ze zijn buiten. Luister.
Ga slapen.
Simón, lieverd.
Ik snap het.
Watson en Pepe hebben tot laat gespeeld,
nu kunnen ze niet naar binnen.
Kom op, erin jij.
Ben je hier niet een beetje te oud voor?
Was u niet een beetje bang toen je klein was?
Je kon niet bang zijn we waren met een groep,
en er was de vuurtoren...
Vuurtoren? - Die is er nog maar die werkt niet meer.
Ik zal het je morgen laten zien.
Waarom doet hij het niet meer?
Kun je een geheim bewaren?
Eigenlijk werkt het wel.
Maar het onzichtbare licht beschermt ons.
Onzichtbare licht?
Oké, probeer dit.
Kijk door het raam, daarheen.
Beweeg je niet.
Zie je het?
Heb je het gezien?
Die kinderen die komen waarom kunnen ze niet thuis blijven?
Het zijn speciale kinderen en ze hebben veel speciale zorg nodig.
Ze kunnen niet komen en gaan, Ze hebben een thuis nodig. Begrijp je?
Kan ik vannacht niet bij je slapen?
Je dringt het op, knul.
Pap, ga je mee naar het strand?
Gaan Watson en Pepe niet?
Nee, ze hebben vannacht geen oog dichtgedaan.
Je bent zo'n wijsneus. Alleen vrienden als het uitkomt.
Oké, wijsneus, neem je pil.
'S' van Simón.
Ga naar boven en haal je tas. Pap zal ons hier later ontmoeten.
Een van ons moet met hem praten.
Over zijn onzichtbare vrienden.
Hij is eenzaam, verveelt zich. Het is normaal.
Hij zal ze vergeten zo gauw de echte kinderen aankomen.
Alles komt goed.
We zullen een geweldig thuis hebben.
Ik ben zo blij dat we hier samen zijn.
Piraten.
Grot.
En vuurtoren.
Er was een erg, erg slechte piraat...
die zijn schatten in een grot verborg, vlakbij een vuurtoren.
Welke schatten? - Gestolen schatten.
Maar het was niet makkelijk om in een grot te krijgen.
Hoe zijn ze erin gekomen?
Ze hebben met een steen een opening in de rotsen geslagen...
Simón.
Simón, kom op.
Wat is je naam?
Ik ben Simón. Wil je spelen?
Waarom kun je niet spelen?
Wil je naar mijn huis komen om later te spelen?
Wat ben je aan het doen? - Spelen.
Maar Watson en Pepe zijn niet gekomen.
Het is een andere jongen.
Hij zou hier niet moeten spelen. Het is gevaarlijk.
Kom op, laten we gaan.
Kan hij niet mee naar huis om te spelen?
Waarom laat je schelpen vallen?
Het is een pad voor mijn vriend zodat hij kan komen en spelen.
Hij heeft een nieuwe vriend gemaakt. Hoe is dat? - Een andere?
We hebben voor al deze kinderen geen ruimte.
Goedemiddag.
Het spijt me dat ik niet heb gebeld maar ik kon uw nummer niet krijgen.
Benigna Escobedo.
Ik ben een sociaalwerker.
Het spijt me dat u van zover bent gekomen maar er zijn vandaag geen interviews.
Interviews? - Nee, ik ben hier voor Simón.
Wat een zitkamer.
Het is een prachtig huis.
Hoe heeft u het gevonden?
Ik ben hier opgegroeid. Het was een weeshuis.
Ik wilde terugkeren, dus dacht ik aan het tehuis.
Tehuis?
Voor speciale kinderen. Dat is niet waarom u bent gekomen?
U heeft daar veel mensen voor nodig.
Het is niet dat soort huis.
We zullen blij zijn met 5 of 6 kinderen.
Meer wordt te gecompliceerd.
Hoe zit het met Simón? - Ja.
Ja, natuurlijk.
Ik heb gisteren zijn dossier ontvangen en dacht:
'Ik moet hem bezoeken, in geval dat ze iets nodig hebben.'
Zult u vele veranderingen aanbrengen?
Sorry, ik begrijp niet waarom u hier bent.
Deze informatie is oud.
Ik weet het, maar ik heb het ontvangen.
Er zijn nieuwe behandelingen, een experimenteel programma...
dat vereist een toepassing, het zou u misschien kunnen interesseren.
Mijn man is een dokter.
Wij zijn ons bewust van alle behandelingen voor de ziekte van Simón.
Alstublieft, gaat u nu weg.
Simón weet niet dat hij is geadopteerd, of over zijn ziekte,
en ik heb het er liever met mijn man over.
VERANDERING VAN WOONPLAATS
HIV POSITIEF
Carlos.
Ik zal gaan. Het is mijn beurt.
Wie is daar?
Wat ben je aan het doen?
Carlos.
Wat is het?
Plannen maken om de oude dame de hersens in te slaan?
Slaap vannacht met Simón.
Als ze opnieuw verschijnt, zullen we de politie bellen.
Mag ik wakker worden?
Kan ik wakker worden?
Je bent wakker.
Je kunt nu opstaan.
Wendy wordt oud en gaat dood?
Wendy wordt oud, maar Peter Pan neemt zijn dochter mee naar Neverland.
Waarom is Wendy ook niet meegegaan?
Als Peter Pan me zou komen halen, zou je dan ook mee gaan?
Ik ben te oud om naar Neverland te gaan.
Hoe oud bent je? - 37.
Op welke leeftijd gaat je dood?
Wat voor soort vraag is dat?
Niet voor een lange tijd, wanneer je veel ouder bent.
Ik word niet ouder.
Ik word niet volwassen.
Net als Peter Pan?
Net als mijn nieuwe vrienden.
Is het meer dan één? - Zes.
Worden ze ook niet volwassen? - Dat kunnen ze niet.
Wat houden ze vast?
Schatten. Om mee te spelen.
Spelen je vrienden samen? - Natuurlijk.
Ze stelen je schatten waarvan je houdt, en je moet die zoeken.
Is dat het spel? Schatten zoeken?
Ja, maar volg de aanwijzingen.
Als je die vindt, verlenen ze je een wens.
Nou.
En heb jij een schat?
Speciale munten.
Een oude man heeft die in het park achtergelaten. Ik denk dat ze van goud zijn...
en erg kostbaar. Wil je ze zien?
Kijk nog niet.
Waar heb je dit allemaal vandaan? - Ik heb het gevonden.
Wat is dit?
Het eerste roomijs dat ik na mijn amandelenoperatie heb gehad.
De speciale munten.
Het zijn geen munten, het zijn melktanden.
Waar heb je ze gevonden? - Gevonden.
Zij zijn de eerste aanwijzing. Zij hebben mijn muntstukken.
Wil je schattenjacht spelen?
Het spel is begonnen.
Onthoud waar je de melktanden bewaart.
Als ik mijn schat vind, mag ik een wens doen.
Zand. Waar vind je zand?
Jij hebt dit geregeld, toch?
Het strand? - Nee, het moet bij huis zijn.
Wat is dit?
De naaidoos.
Simón, wacht.
Kom op, schiet op.
Er rinkelt een bel.
De sleutel in de keuken.
Die zijn van pappa...
Ik mag een wens doen.
Laat dat met rust.
Dat zijn onze spullen, je mag ze niet aanraken.
Ik deed dat niet. Zij waren het.
Lieg niet tegen me. - Ik lieg niet.
Je liegt. Je zegt dat je mijn moeder bent,
en dat ben je niet.
Wat? - Je bent niet mijn moeder.
Wie heeft je dat verteld? - Mijn vriend heeft me dat verteld.
Welke vriend? - Tomás.
Tomás zei dat ik net als hun was,
Ik heb geen moeder of vader. En ik ga dood.
Je bent niet mijn moeder. Je bent een leugenaar.
We wilden dat je een stuk ouder zou zijn om over bepaalde dingen te praten.
Als je ons iets wilt vragen...
Is de Kerstman ook een leugen?
Simón...
Je hebt mamma en die mevrouw,
de envelop gezien en het spel uitgevonden omdat je bang was om ernaar te vragen.
Wat als ik ze niet inneem?
Er zou niets gebeuren.
Als ik ze niet inneem, hoe snel ga ik dan dood?
Het zou vele dagen duren, misschien weken.
Maak je geen zorgen, we zullen voor je zorgen. Je zal niet ziek worden of doodgaan.
Jullie houden niet van me. Het is een leugen.
Kom naar beneden, zoon.
Schiet op, de eerste kinderen zijn hier. Kom op.
We kunnen nu niet gaan. Ik wil je iets laten zien.
Wat is het? - Tomás kleine huis.
Niet nu, lieverd. Je kunt het me morgen laten zien.
Niet nu, Simón. - Nu.
Kom nu naar beneden.
Ik wil niet.
Kom en ga mee naar Tomás zijn huis kijken.
Als je niet naar beneden wilt komen doe het dan niet.
Niemand dwingt het je.
WELKOM
Lieverd.
Simón, zoon.
Wat is er aan de hand?
Lieverd.
Hij is daar, Carlos.
Daar is niemand, Laura. Kom op.
Daar is niemand. We kunnen hier niet blijven.
Hij is hier, Carlos.
Carlos is hier.
Hij heeft met de politie gepraat en ze willen met jou praten.
Hoe is het met je?
Hij is niet in de grotten.
Maar ik heb iemand gezien, Carlos.
Je moet het je in alle verwarring verbeeld hebben,
Geloof me, hij was daar niet.
Ik ben Pilar.
Ik weet dat het moeilijk is maar je moet weten dat we alles doen wat we kunnen...
om uw zoon te traceren.
Pilar is een psycholoog.
Ze werkt met de politie samen.
Ze werken hard om Simón te vinden.
Ik heb een paar vragen.
Uw man heeft me over de adoptie verteld en dat uw zoon ziek is.
Als Simon geadopteerd is zijn er mogelijkheden die we moeten overwegen.
Welke mogelijkheden? - Dat hij door een familielid is ontvoerd.
Ik hoorde dat u onlangs een vrouwenindringer op het terrein vond.
Benigna Escobedo, een sociaal werker. Hij kwam een paar dagen geleden.
We hebben geen sociaal werker met die naam kunnen vinden.
Kunt u haar beschrijven?
Ze was ongeveer zeventig, met wit haar, bleke ogen, zeer dikke glazen.
We zullen haar vinden.
Daar kunt u zeker van zijn.
Hoe kunnen ze mij, na dit met hun kinderen vertrouwen?
Laten we iets doen.
Draag mijn overgrootmoeder haar Saint Anthony medaille.
Om ons geluk te brengen.
U zult dat niet geloven.
Precies. Maar dat doet u wel.
Pak aan.
Geef het terug als we Simón hebben gevonden.
Simón Sánchez zijn ouders voelen zich meer en meer in de steek gelaten.
Het 7 jaar oude jongentje verdween...
6 maanden geleden vanaf zijn huis.
De situatie is zelf meer wanhopiger...
omdat Simón ziek is en medicijnen nodig heeft.
Mijn zoon is 6 maanden geleden verdwenen.
Zijn naam is Simón.
Er zijn overal posters. U zult ze wel gezien hebben.
We hebben alles geprobeerd,
maar geen enkele aanwijzing,
zelfs geen spoor.
Mijn zoon had denkbeeldige vrienden.
Wij besteedden er nooit veel aandacht maar...
Ik heb het gevoel dat zij in het huis zijn.
Ik heb mijn dochter gezien.
Een jaar na haar dood.
Het was tijdens een nacht toen we sliepen.
Ik werd wakker en...
zonder te weten waarom, ging ik naar haar kamer.
En daar was ze.
Glimlachend. Rustig.
Het was haar manier om me zeggen:
'Het gaat goed met me, ik ben veilig,
lijd niet voor me.'
Het is niet ongebruikelijk om te voelen, op één of andere manier,
de aanwezigheid van een geliefde na haar dood.
Iedereen in deze groep kan u een gelijksoortig verhaal vertellen.
U begrijpt het niet.
Mijn zoon is niet dood.
Zijn vrienden hebben hem meegenomen. Ik heb een van hen gezien.
Hij was thuis.
Ik zal doen wat het nodig is om mijn zoon terug te krijgen.
Ik ben niet gek.
Geloof me maar.
Ik weet wat ik zeg.
Zij was het.
De vrouw die in het huis kwam.
Benigna?
We zij naar het huis van Benigna gegaan. We hebben een paar foto's gevonden...
en een paar oude Super 8 mm films.
Ik zou die graag willen zien.
Komen enkele gezichten u bekend voor?
Antonia, het hoofd, de wezen.
Mijn vrienden.
Ze wilde graag Martín worden genoemd.
Víctor... Ik dacht dat zijn naam Guillermo was.
Dat is Alicia, ze is blind.
En dit ben ik.
Benigna?
De vrouw die je hebt gezien heeft in het weeshuis gewerkt.
Dat is onmogelijk. Ik zou het me hebben herinnerd.
Ze is daar niet lang geweest.
Ze had een zoon. Tomás.
Het kind was misvormd en werd van de andere weggehouden.
Niemand wist het.
Het was een totale schok toen zij het lichaam vonden.
Wat bedoelt u?
Het schijnt dat hij tijdens het spelen was verdwenen.
LICHAAM VAN KIND OP STRAND GEVONDEN
Kort na uw adoptie.
Een van de wezen had bekend...
dat zij een truc met hem hadden uitgehaald.
Ze gingen met Tomás naar de grotten...
en haalden zijn masker af om te zien of hij eruit kwam.
Maar hij kwam nooit te voorschijn. Hij verdronk.
Zij vonden zijn lichaam bij hoogtijd.
De kinderen werden niet beschuldigd. Zij speelden slechts.
Die jongen was in mijn huis.
Wij hebben iedereen tijdens de openhuisdag gevraagd.
Niemand herinnert zich een kind met een zakmasker.
Ik kan tijdens de nacht niet doorslapen.
Ik kan niet stoppen met denken.
Herinner jij je hoe wij Simón noemden toen wij hem ontmoetten?
'Twee Kleine Kilo's'.
'Mijn twee kleine extra kilo's'. Dat is alles wat hij woog.
De doktoren zeiden dat het niet genoeg was.
Maar het was voor ons genoeg.
Hoewel wij wisten dar er weinig kans was dat hij ooit normaal kon zijn.
Maar toen we hem zagen,
en voor de eerste keer zijn lach zagen...
zijn ogen, zijn stralende ogen...
Simón maakte ons sterk, Carlos.
Samen waren we sterk.
Samen.
Vergeef me dat ik van streek ben, maar het is moeilijk.
Carlos, er is iemand in de badkamer.
Wat is er? - Er was iemand hier.
Carlos, voel, het is warm.
Natuurlijk, ik sta net op.
Er lag iemand in het bed. Ik ben ervan overtuigd.
Dat is wat Jung bedoelde toen hij zei...
het is in het onderbewuste dat de levenden samenwerken met de doden.
De Duitsers hebben een andere naam voor 'de aankondiging van de dood'.
Dubbelganger.
Een wezen dat in één van zijn afbeeldingen verschijnt.
Een dubbel.
Om bij hem te kijken, of ieder ander die ik u heb getoond,
betekent zonder de lichtste twijfel,
een paspoort naar een andere wereld.
Hoe lang wordt uw zoon vermist?
Negen maanden.
Er gebeuren vreemde dingen. Dingen met betrekking tot zijn verdwijning.
Ik weet niet naar wie ik moet gaan.
Het is niet zo eenvoudig.
U zult geen exorcist in de gele gids vinden.
Dit is van de ontvoeders van mijn zoon.
De politie zegt hij meer dan 30 jaar dood is.
Iemand heeft mijn zoon.
Ik weet niet waarom, maar ik wil niet niks doen.
Er is iemand op dit gebied, iemand die ik vertrouw.
Ik spreek vanuit het hart.
Staat u toe dat een medium uw huis bezoekt?
Dit was geen kinderkamer in het weeshuis.
Nee. De slaapkamer was daarachter.
Dan zouden we hier moeten beginnen.
Perfect, geef me een uur.
Ik wil een oud voorwerp van dit huis,
iets met betrekking tot zijn geschiedenis. En, indien mogelijk,
wat kleding van het verleden.
We zijn niet alleen.
Daar is de politiepsycholoog, Pilar,
wie de sessie zou willen bijwonen.
Als u het niet erg vindt.
Perfect. De politie is cool.
Waarom heeft ze die pop nodig?
Om haar trance te vergemakkelijken.
De kleding en de voorwerpen brengen haar erin...
en dan begint de regressie.
Regressie? - Het psychische bijeenroepen.
Het verleden, het heden en de toekomst worden toegevoegd en gekruist.
Net als een soort tijdreis.
Het kan als hekserij klinken,
maar u moet geen parallelle waarneming vrezen.
Als er iets is, zal Aurora het zien.
Ik hoop dat we het allemaal zien.
Alles staat klaar, Enrique.
Wanneer je maar wilt.
Aurora, kun je me horen? - Perfect.
Daar gaan we.
Alles om je heen begint langzaam te verdwijnen.
De duisternis vormt een cirkel om je heen,
het komt dichter naar je toe.
Alles verdwijnt langzaam. Wij zijn niet meer hier.
Nu ben je alleen in de duisternis,
en de duisternis begint te verdwijnen.
Ik ga aftellen...
vanaf tien...
en als ik klaar ben,
kun je gaan waar je maar wilt...
en zul je in staat zijn iedereen te zien die in dit huis verstopt zit.
Tien.
Negen.
Acht.
Zeven.
Zes.
Vijf.
Vier.
Drie.
Twee.
Eén.
Je kunt je ogen open doen.
Het is koud,
het raam is open.
Aurora, ik wil dat je om je heen kijkt.
Is er iemand bij je?
Ik kan iemand horen.
Ik hoor...
Ik hoor iets.
Het komt en het gaat.
Ik hoor het niet meer.
Ik denk dat ik het kwijt ben.
Ik hoor iets.
...helemaal alleen.
Kinderen. Ik weet zeker dat het kinderen zijn.
Aan het einde van de gang. Ik denk dat zij het zijn.
Ik kan het niet open maken.
Het is gesloten.
Maar daar is iemand.
Waarom huil je?
We zijn ziek. - Wie is er ziek?
Ik doe je geen pijn.
Maak de deur open. Wees niet bang.
Maak de deur open.
We willen dat je de deur open maakt.
Wat hebben zij jullie gedaan?
Wat hebben ze gedaan?
Aurora, vertel me wat je ziet.
Vijf kinderen.
Ze zijn erg ziek. Ze huilen.
Wat gebeurt er?
Ze gaan dood.
Wie wil jullie vergiftigen?
Iemand gaat ons vermoorden.
Is mijn zoon daar?
Aurora, is Simón bij jou?
Is Simón hier?
Aurora, kun je me horen?
Laten we haar halen.
Aurora, blijf in het midden van de kamer.
Ik tel vanaf tien.
Tien.
Negen.
Acht.
Zeven.
Zes.
Vijf.
Vier.
Drie.
Twee.
Eén.
Ik was in het huis, maar alles was anders.
De bedden, het speelgoed, het decor, alles was veel ouder.
Het licht van de vuurtoren kwam door de ramen.
Heb je Simón gezien?
Het was te donker. Het spijt me.
Ik kon niemand herkennen.
Maar de kinderen waren daar.
Jij hebt de kinderen gezien. Klopt dat?
Dat klopt. - Je hebt het over geesten.
En wat is een geest, Carlos?
Er is hier iets en we hebben het allemaal gezien.
Wanneer er iets vreselijk gebeurt,
laat het soms een spoor achter,
een wond die optreed als knoop tussen twee tijdslijnen.
Het is net als een echo...
steeds weer herhalend, wachtend om te worden gehoord.
Als een litteken...
Het spijt me.
Als een litteken of een pijn...
dat bedelt voor een liefkozing het te verlichten.
Wij die dicht bij de dood zijn,
wij zijn ontvankelijker voor deze berichten.
Je bedoelt dat mijn zoon deze kinderen kon zien...
omdat... - Goed, Laura.
Het is genoeg.
Pak alstublieft je spullen en ga.
Wij kunnen hen zo niet laten gaan.
Laura, dit is farce,
een truc.
Ik kan dit niet geloven. Waarom?
Voor welke reden? Ze hebben gelijk.
Ze willen geen geld. - Nog niet.
Wat moet ik doen?
De politie heeft geen enkele aanwijzing gevonden...
over de vraag of hij dood of levend is.
Wat moet ik doen? Gewoon zitten en wachten?
Kan het kwaad om te luisteren?
Laura, stop. - Nee, stop jij.
Pilar...
Hoeveel gelijkaardige gevallen heeft u in dit vervloekte dorp al gehad?
Zoek een andere afleiding, ik heb u hier niet uitgenodigd.
Wat moet ik doen?
Mijn beste, je bent een goede moeder.
Uw pijn geeft u sterkte, het zal u begeleiden.
Maar alleen u weet hoe ver u bereid bent te gaan...
om uw zoon te vinden. - Ik weet niet wat ik moet doen.
U hoort, maar luistert niet.
Zien is niet geloven. Het is de andere manier rondom.
Geloof, en je zult het zien.
Wat ben je aan het doen?
We kunnen hier niet langer blijven.
Wij zouden op zijn minst voor een tijdje moeten gaan.
De kinderen zijn hier. Aurora heeft ze gezien. Ik kan niet weg.
Je hebt de stemmen gehoord.
Enrique kon het allemaal vervalst hebben.
Kun je niet inzien dat het opzet zou kunnen zijn?
Is dat de theorie van Pilar, opzet?
Haar rationele theorie? - Zij beschermt ons.
Voor wat?
Dingen zoals vanavond.
Mensen die ons huis binnenkomen en ons leven overhoop halen.
Ze willen alleen helpen. - Helpen?
Heb je ze niet gehoord?
Hebben ze het zoeken naar Simón opgenoemd?
Nee. Ze willen alleen contact met de doden.
Als Simón leeft, zie ik niet hoe ze ons kunnen helpen.
Zo niet, dan zullen zij hem niet terugkrijgen.
Ik wil niet over deze shit blijven praten.
Alstublieft, laten we dit huis verlaten.
Je vraagt me om op te geven. Noch jou noch Pilar.
Wij kunnen dit overleven. Vele paren verliezen een kind en slepen zich erdoor heen.
Ik wil met Simón zijn, begrijp je dat?
Als je wilt gaan, kan ik je tegenhouden niet. Ik wil alleen weten waar hij is.
Waar ben je?
Ik ben niet bang.
Wil je spelen?
Speel je met me?
Benigna?
Alstublieft, laat het niet Simón zijn.
Het waren er toch vijf? - Ja.
Al mijn vrienden.
Martín, Rita, Alicia, Guillermo, Víctor.
Benigna heeft ze vermoord. Daarom ging ze naar de loods,
om hun lichamen terug te krijgen.
Ik heb het uitgedacht.
Hun spel heeft Tomás gedood...
en nu spelen ze met Simón en mij.
Simón is in gevaar en ik weet niet hoe ik het spel moet spelen.
Ik weet niet hoe ik het moet spelen. - Laura, je blaast het op.
Ik zag het zelf.
En deze middag? Wie heeft de aanwijzingen opgebaart?
Simón heeft het allemaal verzonnen.
Wie?
Zeg het me. Wie?
Ik heb gepakt. Ik wil niet dat we hier blijven.
Ik kan nu nog niet weg.
Ik wil hier niet leven,
en je blijft hier niet alleen.
Ik kan gewoon niet weg, er zijn te veel herinneringen.
Ik moet afscheid nemen.
Twee dagen.
Alleen.
Alstublieft, ik heb dit nodig.
Alstublieft.
Gelieve te zegenen wat u ons hebt gegeven.
Dank u voor het ons samen te laten komen en het nogmaals samen zijn.
Wil je nog wat anders?
Wat moet ik nog meer doen? Wat?
Ik heb geen tijd, ik heb geen tijd.
Wil je blijven spelen? Is dat het?
Laten we aan afspraak maken. Ik zal een tijdje spelen,
dan vertel je mij waar Simón is.
Eén, twee, drie, klop op de muur.
Eén...
Eén, twee, drie...
Wacht.
Ik doe je geen pijn. Ik wil alleen Simón vinden.
Waarom huil je?
Mijn liefje.
Alles goed met je? Je hebt het koud.
Maak je geen zorgen.
Wees niet bang, Ik krijg je hier uit.
Blijf en speel met ons.
We kunnen niet blijven om te spelen.
Luister naar me, Simón.
Stel je voor dat alleen jij en ik hier zijn, oké?
Denk aan dingen voor dat wij naar dit huis kwamen.
Herinneren je het?
Denk alleen daaraan, oké?
Denk alleen daaraan.
Denk aan pappa.
Denk aan het volgende Kerstmis...
en al de dingen die we samen hebben gedaan.
Zo veel dingen, lieverd.
Houd je ogen goed dicht.
Sluit ze goed.
En denk aan wat je wilt worden als je groot bent.
Wat wil je worden, lieverd?
Denk over de scholen waar je heen zult gaan, de vrienden die je zult maken.
En geloof gewoon voor een ogenblik...
dat Tomás en de andere kinderen niet echt zijn...
maar een fantasie.
Dit is een fantasie, lieverd.
Net als een nachtmerrie.
Doe het voor mij, Simón.
Als je je ogen open doet,
zorg dat ze weggaan.
Sluit je ogen, lieverd...
en blijf me met spelen.
Blijf me met spelen, lieverd. Oké?
Wat is er? - Tomás zijn kleine huis.
Ik heb je gevonden. Dit is niet eerlijk.
Ik heb je gevonden...
Ik wil Simón terug.
Mamma, mag ik wakker worden?
Natuurlijk kun je dat, lieverd.
Mamma...
Ik heb speciale munten gevonden.
Ik hoef nu alleen een wens te doen.
Ik wenste dat je zult blijven en op ons allemaal zult letten.
Het is Laura.
Ze is oud geworden, net als Wendy in het verhaal.
Het is Laura.
Kom, wees niet bang.
Het huis. Het strand. De verloren kinderen.
Er was eens een huis, dichtbij het strand...
waar de verloren kinderen leefden...
In herinnering aan Laura en Simón...
en aan de wezen
Marten, Rita, Guillermo, Alicia, Victor...
en Tomás
Vertaald door SuBz4U Synched door Sakke